Klantverhaal PNO Media
Juist in een hectische periode investeren in samenwerking
De afdeling Pensioenen binnen het pensioenfonds PNO Media bestaat uit 10 zeer professionele en allround pensioenspecialisten. De werkdruk is hoog bij het team. Bovendien stonden en staan er grote veranderingen voor de deur: een nieuw pensioenstelsel én een compleet nieuw systeem. Voor leidinggevende Egbert de Geus zat de grootste zorg niet alleen in het werk zelf. Hij zag een risico dat veel teamleiders zullen herkennen: dat iedereen harder gaat lopen, maar steeds meer alleen. Niet omdat ze dat willen. Maar omdat drukte dat met teams doet. De focus verschuift naar het eigen takenpakket. En voor je het weet, verdwijnt verbinding en samenwerking.
“Het team functioneerde goed”, vertelt Egbert. “Maar juist in zo’n hectische periode wil je voorkomen dat mensen langs elkaar heen gaan werken.”
En dus deed hij iets wat bijna tegennatuurlijk voelt, als de druk hoog is: tijd vrijmaken om de samenwerking te versterken.
Niet wachten tot het misgaat
Veel teams investeren pas in teamontwikkeling als het misgaat. Als er irritaties zijn, eilandjes ontstaan of het vertrouwen wegvalt. Bij Team Pensioenen was dat niet het geval. Juist daarom wilde Egbert in beweging komen. Via een teamlid werd hij geattendeerd op Teamdriver. Wat hem aansprak, was het teamritme. Niet één inspirerende teamdag die daarna weer verdwijnt in de waan van de dag, maar een doorlopend proces. Structureel aandacht geven aan samenwerking. Een team helpen om zelf aan het stuur te blijven. En zo werd een eerste Teamdriver sessie gepland, onder leiding van Teamdriver Expert Femmy van der Zijden.
Egbert de Geus is teamleider van de afdeling Pensioenen binnen het pensioenfonds PNO Media.
“Het belangrijkste in een huis zie je niet: het fundament. Het is waardevol om samen weer even te kijken: zit dat goed?”
Eerste sessie: terug naar het fundament
De eerste sessie vond plaats op een zonnige dag, op een mooie locatie. Maar wat vooral bleef hangen, gebeurde binnen. Er ontstond rust en ruimte. Om samen stil te staan bij vragen waar in de dagelijkse hectiek vaak te weinig tijd voor is.
Waar zijn we eigenlijk van? Wat willen we samen bereiken? Wat gaat er goed? Waar zijn we trots op?
Het bleek precies wat het team nodig had. Niet om ‘gerepareerd’ te worden. Maar om bewust stil te staan bij wat er al stond en wat aandacht nodig had.
“Het team groeide van goed naar nog beter”, vertelt Egbert. “In moeilijke tijden een 8 houden is soms moeilijker dan van een 4 naar een 5 gaan.”
Gedurende de dag veranderde de dynamiek zichtbaar. Waar sommigen eerst nog afwachtend waren, werd iedereen gaandeweg mondiger. Deze open en eerlijke houding van de teamleden maakte het verschil. Mensen durfden uit te spreken wat hen bezighield, luisterden naar elkaar en stonden open voor nieuwe inzichten. Het team maakte concrete afspraken. En die verdwenen niet in een la. Ze werden vaste gespreksonderwerpen in het afdelingsoverleg.
De kracht van een externe begeleider
In het traject speelde Femmy een belangrijke rol. Volgens Egbert voelde haar begeleiding precies goed. Ze was begripvol, sturend waar nodig en kon zich goed inleven in de belevingswereld van het team. Ze bracht iets wat in drukke teams vaak ontbreekt: rust, veiligheid en ruimte. Femmy zag ook hoe verschillend de teamleden van elkaar waren en hoe waardevol juist die verschillen waren.
“Het is mooi om te zien hoe teamleden elkaar echt waarderen om wie ze zijn”, gaf ze terug. “Ook al zijn ze heel verschillend.”
Die gesprekken bleken belangrijk. Want waar niet gepraat wordt, groeien aannames. En waar aannames groeien, verdwijnt verbinding.
Tweede sessie: elkaar opnieuw leren kennen
Na de eerste sessie bleef samenwerking terugkomen in het ritme van het team. Onderwerpen uit de sessie werden regelmatig besproken in overleggen. Er kwamen nieuwe teamleden bij. Egbert merkte dat het hielp om niet alleen over inhoud en werkdruk te praten, maar ook over de samenwerking zelf.
In de tweede sessie stonden de Teamcirkel en het Teamprofiel centraal. Teamleden leerden elkaar op een andere manier kennen. Niet alleen op inhoud of rol, maar ook op voorkeuren, gedrag en behoeften. Juist dat zorgde voor meer begrip.
Waarom reageert iemand zoals hij reageert? Wat heeft iemand nodig? Hoe vullen we elkaar aan?
Het werd makkelijker om met elkaar te praten, in plaats van over elkaar. En dat had effect. Egbert merkte dat teamleden steeds meer gingen zeggen wat ze écht vonden en wat hen écht bezighield.
Femmy van der Zijden is Teamdriver Expert
Voorbeeldresultaat van Teamsentiment metingen op het Teamdriver platform
Derde sessie: “Moeten we dit nu wel doen?”
Rond de derde sessie stak de twijfel opnieuw de kop op. Van binnen én buiten het team klonk de vraag:
“Moeten we dit nu wel doen?” “Een halve dag weg, juist terwijl het zo druk is?” “Kunnen we die tijd niet beter ergens anders aan besteden?”
Het is een herkenbare reflex. Juist als de druk toeneemt, lijkt stilstaan bij de samenwerking iets wat je uitstelt. Maar Egbert bleef dezelfde keuze maken. Juist nu moeten we dit doen. Want juist nu is het nodig. Hij gelooft dat vertragen soms nodig is om samen de juiste koers te houden en daarna weer samen te versnellen.
De afdronk na die sessie was veelzeggend. “Dit helpt.” Er was rust. Veiligheid. Ruimte om te zeggen wat gezegd moest worden. Het vertrouwen groeide dat het team deze pittige periode samen aankon. Zelfs het Teamsentiment liet het zien: ondanks de hoge werkdruk en veranderingen in het werkveld bleef de score opvallend hoog. Dat verraste Egbert positief. Blijkbaar staat het fundament stevig.
Geen losse teamdag, maar een ritme
Wat dit traject bijzonder maakt, is het ritme. Drie sessies verspreid over een jaar. Teamsentiment-metingen tussendoor. Onderwerpen die terugkeerden in overleggen. Nieuwe teamleden die meegenomen werden in de manier van samenwerken. En opnieuw een volgende sessie gepland.
De belangrijkste les: samenwerking versterk je niet met één losse interventie. Zeker niet als de druk hoog is. Juist dan helpt het om regelmatig stil te staan, te bespreken wat er speelt en te blijven investeren in verbinding, veiligheid en vertrouwen. Niet ondanks de druk. Maar vanwege de druk.
